Administra o teu Blogue

¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis

Sobre o mosteiro de Caaveiro
O día 7 de marzo de 2007 creamos un blogue, o meu ainda non sabe o pobre que rumbo tomará, pero xa nos aclararemos.

Arquivo: Marzo 2007

15/03/2007 GMT 1

Celestino García Braña

digna @ 17:40
Celestino García Braña é o autor do proxecto de restauración.
A Deputación da Coruña colaborará cos actos de conmemoración dos 1.100 anos de San Rosendo


 

A Deputación Provincial da Coruña vén de anunciar que prestará todo o seu apoio aos actos de conmemoración dos 1.100 anos de San Rosendo. Un apoio que xa lle foi notificado oficialmente á nosa Diocese no transcurso dunha entrevista mantida polo responsable de cultura da institución provincial, Celestino Poza, co vigario xeral, Félix Villares Mouteira. Dase a circunstancia, ademais, de que a Deputación é propietaria dun dos enclaves máis vencellados á historia do santo, o mosteiro de San Xoán de Caaveiro, que ven de ser restaurado baixo a dirección dun dos maiores expertos en patrimonio do país e actual decano-presidente do Colexio de Arquitectos de Galicia, Celestino García Braña. Durante a entrevista, mantida hai escasos días, Celestino Poza púxoo a disposición da diocese ferrolá-mindoniense para todos aqueles actos, vencellados á figura de San Rosendo, que o bispado queira promover nun dos máis fermosos enclaves de Galicia; nun mosteiro, antiga colexiata de coengos regulares de San Agustín, que está situado en pleno corazón das Fragas do Eume, o bosque atlántico mellor conservado de Europa. Durante a mesma entrevista, Celestino Poza expresou o interese da Deputación coruñesa por poñer en valor todo o patrimonio cultural diocesano, tanto no que atinxe á arquitectura e á escultura como á literatura en lingua galega.

Planta do mosteiro antes de 1896

digna @ 17:31

http://personal.redestb.es/kikobe/plcaav.htm

A rehabilitación esperada.

digna @ 17:16

 

http://www.eumevisual.negreira.net/caaveiro.htm

El monastero de San Juán de Caaveiro.

Sumidos en los albores mismos del cristianismo se hallan los orígenes del monasterio de Caaveiro que debió ser por aquellos tiempos "una de las humildes ermitas erigidas por los cristianos de los primeros siglos quienes preferían los lugares apartados, de difícil acceso, para sentirse menos en contacto con el mundo" como nos dice A. Couceiro Freijomil en su "Historia de Pontedeume y su comarca".

El monasterio recibe decenas de miles de visitantes todos los años.

 

Lo cierto es que poco se conoce de Caaveiro anterior al siglo X en el que San Rosendo hace una importante donación al monasterio que habría de ser la primera piedra de toda una época de apogeo económico y religioso en la que alcanza un notable dominio jurisdiccional sobre diferentes territorios de la comarca.

...poco se conoce de Caaveiro anterior al siglo X en el que San Rosendo hace una importante donación al monasterio...

Con la llegada de la Edad Media, el auge alcanzado por la Casa de Andrade, merma considerablemente las posibilidades económicas del monasterio que a través de sus diferentes priores que intentan contener la embestidas de la política intervencionista del poder feudal. Mas aunque el monasterio logra salir con cierto éxito de estas refriegas la llegada de los Reyes Católicos marca una nueva época de reforma y calma. El cargo de prior es ahora entregado por los reyes a altos cargos de la admistración de la iglesia que no van sino esporádicamente a girar la visita obligada. Como resultado, una importante relajación de la regla, paradójicamente la de "Canónigos Regulares de San Agustín" , que a punto esta de acabar en exclaustración.

A partir de aquí, S. XVII, el monasterio inicia su declive con breves períodos más o menos prósperos como el protagonizado en 1891 por D. Pío García Espinosa que invirtiendo una buena dosis de sacrificio y capital inicia la restauración del monasterio derribando algunos edificios y remodelando otros. Durante unos pocos años retorna la vida monacal a Caaveiro pero a la muerte de Don Pío el milenario monumento avanza hacia su estado actual.

Casi cómo colgando del cielo, el monasterio se sitúa sobre una reducida atalaya formada entre el río Eume y el Sesín hechó que obligó a adaptar las diferentes edificaciones a las irregularidades del terreno y al poco espacio disponible.

En la actualidad el edificio se encuentra en proceso de rehabilitación y puede ser visitado acompañado por un guía.

 

Recientes investigaciones históricas aproximan la distribución original del monasterio: dos porterías, una casa del horno, seis celdas, un cabildo, dos iglesias románicas y otras dependencias comunes.

En el exterior se disponían las casa de los criados, las caballerías, el precioso conjunto formado por el molino y el puente sobre el Sesín, y las diferentes terrazas cultivables formadas con piedras sobre la margen del Eume.

La única iglesia superviviente es de planta rectangular con un abside semicircular románico de gran belleza sobre el que se insertan tres ventanas abocinadas. La puerta del Oeste consta de dos arquivoltas apoyadas en columnas codilladas que envuelven un tímpano decorado con un cordero pascual de prominentes cuernos y atravesado por una cruz.

 

 
   

 

14/03/2007 GMT 1

Dónde o podemos visitar?

digna @ 18:36

Parque Natural Fragas do Eume

Ubicación: Cabanas,A Capela, Monfero, Pontedeume (A Coruña)
Superficie: 9.126 Ha.
Data de declaración: 30/06/1997
Lexislación: Real Decreto 211/96 de 2 de maio

O Parque Natural das Fragas do Eume, cunha superficie de 9.393,4 ha., comprende un abrupto val de orixe tectónico, con frecuentes valgadas e gargantas, de cubertas arbóreas que hoxe representan un dos bosques climáticos máis extensos de Galicia. Este espacio forma parte da cunca do río Eume, podéndose defini-la gran maioría do seu terreo como de media montaña, e caracterizándose a súa paisaxe por unha forte antropización. O espacio encóntrase localizado entre os concellos de Cabanas, A Capela, Monfero e Pontedeume, pertencentes á provincia da Coruña. Lonxitude: 7º 58’ 52’’     Latitude: 43º 22’ 29’’

Xeoloxía:

Fragas1.jpg (23489 bytes)Esta zona caracterízase por posuír unha xeoloxía variada, contando cun valor paisaxístico e xeolóxico moi importante. Inclúe materiais pertencentes a dous dominios diferentes e granitoides diversos, así como depósitos terciarios e recubrimentos cuaternarios.

A idade dos materiais vai desde o Precámbrico, pasando polo Ordovicio e Silúrico, ata o cuaternario.

Xeomorfoloxía.

O aspecto máis notable da área é a súa variación altitudinal, que vai desde o nivel do mar, ó oeste, ata case os setecentos metros no somonte da serra da Loba, no seu extremo leste. Esta diferencia altitudinal sálvase por medio de sucesivos chanzos.

Fragas5.jpg (19843 bytes)Así, desde a costa cara ó interior, atopámo-la superficie de erosión tortoniense, que se sitúa arredor dos 200m de altitude e constitúe as terras baixas das mariñas que rodean a embocadura do Eume, a superficie de erosión aquitaniense, situada por encima da anterior, a unha altura aproximada de 400m, e a superficie fundamental superior eóxena-paleóxena, situada arredor dos 600 m de altitude.

Tamén cómpre sinalar, por unha parte, o encaixe dos cursos baixos e medios dos ríos, que dan lugar a canóns espectaculares (de máis de 300 m de altura) e, por outra, a existencia de fosas ou bloques afundidos, das cales a máis importante é a depresión das Pontes de García Rodríguez e maila ría de Ares-Pontedeume.

As formacións máis importantes de gargantas e canóns atópanse bordeando a serra do Forgoselo, continuando río abaixo a partir da presa.

Clima.

Fragas6.jpg (19501 bytes)O clima é claramente de influencia oceánica, con réxime térmico suave e escasa mediterraneidade, incrementada na zona costeira.

A precipitación sitúase entre os 1.400 mm na costa e os máis de 1.900 mm, nas zonas máis altas do interior.

A temperatura media anual vai desde os 15'1º C ata os 11'7º C.

Os ventos dominantes son do EN e SO.

Cómpre sinala-la enorme diversidade de microclimas existentes na zona. Fenómenos de inversión térmica no fondo dos vales, distinta orientación das ladeiras, o o carácter abrupto dos canóns fluviais, provocan a proliferación de condicións climáticas especiais.

Hidroloxía.

Fragas7.jpg (24140 bytes)A canle principal é o río Eume, que practicamente o disecciona pola súa zona central. O Eume, con 76 km. de lonxitude, nace na serra do Xistral e desemboca na ría de Ares, formando a ría de Pontedeume. A súa cunca é alongada, ensanchándose á metade do seu curso, tanto na súa marxe dereita, cos ríos Manciñeira (11 km) e Ponte da Pedra (11 km), que divagan pola depresión das Pontes, como na esquerda, onde os afluentes San Bartolomé (8 km) e Frei Berbuz (10 km), xunto co curso baixo do Eume e o que quedou por encima do nivel das aguas da presa, de aproximadamente 10 km de lonxitude, que inundou o curso medio do río, a zona de maior interese ecolóxico.

Solos.

Fragas8.jpg (8055 bytes)Caracterízanse por un elevado contido en materia orgánica, baixa capacidade de cambio e elevada acidez. Presentan texturas grosas e elevada porosidade.

Xeralmente son leptosoles e cambisoles, aínda que poden dar lugar a procesos de podsolización e gleificación , segundo o proceso edafoxénico.

Os solos sobre lousas e flitas ocupan unha superficie importante, sendo os podsoles o tipo de solo máis frecuente, mentres que os solos derivados das rochas da formación ollo de sapo presentan, en xeral, texturas grosas e boa drenaxe, con propiedades similares ás dos solos graníticos.

Os solos sobre rochas básicas soamente ocupan unha estreita franxa nas proximidades de Pontedeume.

Flora e fauna.

Fragas3.jpg (24730 bytes)Os bosques presentes na zona de influencia do río Eume teñen características moi diferenciadas; entre eles distínguense os de frondosas (podemos encontra-las fragas de carballo, clase Querco-fagetea, asociación Blechno-spichant), e as fragas de ameneiros (Populetalia); ribeira (fragas riparias de alisos, Senecio-alnetum); e piñeiros de repoboación.

Os bosques de ribeira teñen un importante valor científico, xa que albergan especies con presencia nas nosas latitudes cada vez máis escasa, así como varios endemismos.

Unha importante riqueza florística destas fragas constitúena unha alta porcentaxe de flora criptogámica e as aproximadamente 25 especies que compoñen a flora pteridológica.

En canto á flora briofítica, a riqueza destas fragas é excepcional. Aquí están representadas 221 especies ( 85 hepáticas e 136 brións) do total de 471 especies coas que conta a bioflora galega; destas especies, 52 son novas para Galicia.

Valor similar ten a flora liquénica desta paraxe, con tres especies novas para Europa continental e 24 para a flora española.

Deste modo destacaremos entre a flora a Woodwardia radicans, Culcita macrocarpa, Trichomanes speciosus, Narcissus cyclamineus, e mailo Narcissus asturiensis.

Fragas4.jpg (21745 bytes)En canto á FAUNA, a gran productividade, a temperatura suave e a boa humidade existente, xunto co carácter climático das fragas, son factores que fomentan un excepcional interese no aspecto zoolóxico.

En canto ós invertebrados, son destacables moitos taxons estrictamente dependentes de certas especies vexetais e algunhas especies vexetais dependen dalgún invertebrado, normalmente insectos.

Existen especies de invertebrados endémicos de Galicia e de Europa, como a Elona quimperiana, Geomalacus maculosus, Margaritifera margaritifera, Coenagrion mercuriale, Euphydryas aurinea e o Lucanus cervus, e outros de importancia, como a Belgradiella rolani.

En canto a anfibios e réptiles, podemos destaca-la Chioglossa lusitanica, a Rana iberica, Lacerta montícola subsp. cantabrica, e a Vipera seoanei.

A especie Chondrostoma polylepis, sinalarémola como exemplo de peixes das augas do Eume

Fragas2.jpg (19376 bytes)Esta paraxe sérvelles de refuxio ás poucas poboacións dalgúns vertebrados ligados ás fragas e ó mato, moitos deleos ameazados ou en perigo de extinción, aínda que protexidos por diferentes normas.

Da clase dos mamíferos, sinalarémo-lo Rhinolophus ferrum-equinum; Myotis myotis; Lutra lutra; Galemys pyrenaicus;Rhinolophus hipossideros; Canis lupus; Felis sylvestris; Genetta genetta; Glis glis; Martes martes; Mustela erminea e o Sorex granarius, entre outros.

En canto ás aves da fraga, tamén posúen un importante interese, sobre todo as aves depredadoras, como o Pernis apivorus, Bubo bubo, ou o Caprimulgus europaeus. Tamén atoparemos un gran número de aves migradoras.

En resumo, a fauna superior de vertebrados pódese sintetizar do seguinte xeito: 8 especies de peixes; 15 especies de anfibios; 14 especies de réptiles; 103 especies de aves; 41 especies de mamíferos.

Historia e cultura.

Fragas8.jpg (8055 bytes)No territorio vinculado á cunca do Eume, encóntranse numerosas mostras da existencia dunha cultura megalítica importante .

O maior esplendor histórico artístico está relacionado co medioevo, representado polo mosteiro de Caaveiro (declarado monumento histórico artístico), no concello da Capela. Destacable é tamén o mosteiro de Monfero, próximo á área, representando un patrimonio impresionante e de gran beleza. Ámbolos dous están situados no tramo medio do río.

Así mesmo, a zona recolle restos de castelos que rememoran a importancia da nobreza da área.

En canto á arquitectura popular, está ricamente representada polos pazos e a arquitectura rural, ademais da vila de Pontedeume, declarada casco histórico artístico. Tamén hai que sinala-la importancia da arquitectura relixiosa, así como o rico patrimonio etnográfico.

Un pouco de historia

digna @ 14:32

 

CapelaConcello da Capela: historia

Historia do Concello da Capela:

No antigo réxime o que na actualidade é o término municipal da Capela pertencía á Xurisdicción de Caaveiro. Cando se forman os Concellos Constitucionais nos dous períodos liberais de principios do século XIX, constitúese o denominado Concello de Caaveiro, que pertence ó Partido Xudicial de Pontedeume.

En setembro do ano 1836 o Concello de Cabanas solicita á Deputación a segregación da parroquia de Cabalar para que lle sexa engadido á mesma; con posterioridade no proxecto de reducción de Concellos aprobado pola Deputación da Coruña na sesión de cinco de abril de 1842, o Concello da Capela seguía como cabeceira dun término municipal de dezaseis parroquias, tódalas súas e máis a de Vilabella das Pontes de García Rodríguez, Sillobre e Magalofes de Fene, Regüela, Salto e Soaserra de Cabanas, pero o mencionado proxecto non se levou á práctica.

Con posterioridade, por resolución de xullo de 1925, a parroquia de San Boulo de Caaveiro é segregada de Cabanas é integrada no Concello da Capela.

Derradeiramente polo decreto 107/1982 do 8 de xullo da Xunta de Galicia segregánse do Concello da Capela as parroquias de Bermui, Espiñaredo, Eume, Ribadeume, Faeira, Goente e o Seixo que pasan a integrarse no Concello das Pontes.

Caaveiro

digna @ 13:36

Podemos obter información en vikipedia:

http://es.wikipedia.org/wiki/Monasterio_de_Caaveiro


El monasterio de Caaveiro se estableció en el año 934 en las Fragas del Eume (Provincia de La Coruña), para acoger a los numerosos anacoretas que vivían dispersos en la zona. Pero pronto importantes donaciones de S. Rosendo engrandecen el patrimonio del monasterio recibiendo este la mayor parte de las tierras cultivables existentes a la derecha del Río Eume y le conceden jurisdicción sobre villas y feligresías eximiéndolo de la autoridad del arzobispado de Santiago de Compostela. Obtiene así el cenobio un gran poder, alcanzando su iglesia la categoría de Real Colegiata (con seis canónigos) que conservará hasta finales del siglo XVIII, época en la que, tras quedar abandonado, queda al cuidado de un casero e inicia así su decadencia y deterioro. Acabando el siglo XIX Pío García Espinosa, que había comprado buena parte de las tierras que rodean el monasterio, consigue una autorización del Arzobispo de Santiago para restaurarlo. Derriba, para acometer la restauración, la casa delantera y la iglesia prioral, edifica un pabellón almenado y reconstruye la capilla de Sta. Isabel.

Los restos más antiguos son del siglo XII, destacando la iglesia que se levanta sobre un montículo muy escarpado que obligó a sus constructores a salvar los desniveles del terreno por medio de altos muros con contrafuertes y estancias subterráneas. Del templo románico se conserva en buen estado la cabecera y buena parte de la nave. Queda también en pie un hermoso campanario barroco del siglo XVIII obra de la escuela de Simón Rodríguez. La casa de los canónigos y las cocinas del monasterio también se conservan aceptablemente.

El conjunto fue declarado en 1975 monumento histórico-artístico por su importancia arquitectónica.


11/03/2007 GMT 1

Caaveiro

digna @ 10:14

Caaveiro

09/03/2007 GMT 1

Enderezos para recordar

digna @ 18:55

http://www.juntadeandalucia.es/averroes/sanwalabonso/

Imaxe

digna @ 18:37

ColinasNon é esta a imaxe que quero poñer, pero non consigo subir unha foto. Axuda!

Contactar co autor | Arquivo | ¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis